تماشای بمباران غزه، تفریح جدید شهرکنشینهای اسرائیل
چند روز پیش، در وبلاگ مانی (4 دیواری، که این روزهای ترجمههای عالی مرتبط با فلسطین و غزه منتشر کرده است) تصاویری از شهرکنشینان فلسطین اشغالی را دیدم که زیرش نوشته شده بود: «اسرائیلیها برای تفریح، به تماشای بمباران غزه آمدهاند!» برایم باورکردنی نبود که عدهای راحت بنشینند و چیپس و پفک بخورند و کشته شدن دیگران را تماشا کنند، تا اینکه فیلم مصاحبه با تعدادی از این تماشاگران را مشاهده کردم.
بهتر است خودتان ببینید:
- فيلم: استفاده توريستي اسراييلي ها از بمباران غزه
- مقالات مرتبط در وبلاگ نامهای به دشمن عزیز!
- تماشای بمباران / تصویر در سایت نیویورک تایمز
دخنرک در مصاحبه میگوید: باید شهرشان با خاک یکسان شود؛ من یک کم فاشیستم!
حتماً به مذهب اعتقاد دارند!
جا دارد این شعر سعدی را به یاد آوریم:
| بنی آدم اعضای یکدیگرند | که در آفرینش ز یک گوهرند |
| چو عضوی به درد آورد روزگار | دگر عضوها را نماند قرار |
| تو کز محنت دیگران بیغمی | نشاید که نامت نهند آدمی |
اما اینکه چرا فردی میتواند به چنین جایی برسد، را میتوانید در یادداشت اخیر واژگون با عنوان «آپارتاید اسرائیلی در بن بست» بخوانید. البته برای درک بهتر مسأله باید کتاب «تاریخ یک ارتداد: اسطوره های بنیانگذار سیاست اسرائیل» از «روژه گارودی» را هم بخوانید. روژه گارودی -که به خاطر نوشتن این کتاب در فرانسه محاکمه شد- به زیبایی شرح میدهد که چرا صهیونیزم نه تنها یک جنبش مذهبی یهودی نیست، بلکه جنبشی ناسیونالیستی و آتهایستی است که با اخلاقیات یهودی و آئین کلیمی (به عنوان یک دین ابراهیمی) تناقض دارد و از همان آغاز با مخالفت کلیمیان معتقد و پایبند به اخلاق و مذهب قرار گرفته است. هر چند این روزها با تبلیغات سنگین حامیان صهیونیزم، این مخالفت کمتر دیده میشود.
