کتاب شرح 40 حدیث امام خمینی رحمة ا… علیه (به علاوۀ نسخۀ همراه)

کتاب اربعین حدیث یا 40 حدیث امام، شرح 40 حدیث از ائمۀ معصوم است که مضامین آن را در مدرسۀ فیضیه و ملا صادق قم برای شاگردان خود ایراد فرموده بودند، و نگارش آن به صورت کتاب را در سال 1358 به پایان رساندند.
از این 40 حدیث، 33 حدیث در زمینۀ اخلاق و 7 حدیث در زمینۀ عرفان است. هر چه در بارۀ این کتاب بگوئیم، کم گفته‌ایم. متن این کتاب تقدیم شما دوستان عزیز می‌گردد:

نام کتاب: شرح 40 حدیث

نویسنده: امام خمینی رحمة ا… علیه

فایل CHM

فایل CHM شرح چهل حدیث امام خمینی

دریافت در قالب CHM (مناسب خواندن) حجم: 1.2 مگا بایت

فایل JAR

شرح چهل حدیث امام خمینی برای تلفن همراه

شرح چهل حدیث امام خمینی برای تلفن همراه حجم: 650 کیلو بایت

در پایان برای شادی روح امام شهدا صلواتی فرستاده و فاتحه‌ای بخوانیم.

منبع:

متن نسخۀ HTML:

منبع نسخۀ موبایل:

نسخۀ انگلیسی کتاب (English Version):

Advertisements

خواندن سوره حشر برای نجات غزه

سورة الحشر

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند رحمتگر مهربان.
سَبَّحَ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {1}
آنچه در آسمانها و در زمين است تسبيح‏گوي خداي هستند و اوست‏شكست‏ناپذير سنجيده‏كار.
هُوَ الَّذِي أَخْرَجَ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ مِن دِيَارِهِمْ لِأَوَّلِ الْحَشْرِ مَا ظَنَنتُمْ أَن يَخْرُجُوا وَظَنُّوا أَنَّهُم مَّانِعَتُهُمْ حُصُونُهُم مِّنَ اللَّهِ فَأَتَاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَيْثُ لَمْ يَحْتَسِبُوا وَقَذَفَ فِي قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ يُخْرِبُونَ بُيُوتَهُم بِأَيْدِيهِمْ وَأَيْدِي الْمُؤْمِنِينَ فَاعْتَبِرُوا يَا أُولِي الْأَبْصَارِ {2}
اوست كسي كه از ميان اهل كتاب كساني را كه كفر ورزيدند در نخستين اخراج [از مدينه] بيرون كرد گمان نمي‏كرديد كه بيرون روند و خودشان گمان داشتند كه دژهايشان در برابر خدا مانع آنها خواهد بود و[لي] خدا از آنجايي كه تصور نمي‏كردند بر آنان درآمد و در دلهايشان بيم افكند [به طوري كه] خود به دست‏خود و دست مؤمنان خانه‏هاي خود را خراب مي‏كردند پس اي ديده‏وران عبرت گيريد.
وَلَوْلَا أَن كَتَبَ اللَّهُ عَلَيْهِمُ الْجَلَاء لَعَذَّبَهُمْ فِي الدُّنْيَا وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابُ النَّارِ {3}

و اگر خدا اين جلاي وطن را بر آنان مقرر نكرده بود قطعا آنها را در دنيا عذاب مي‏كرد و در آخرت [هم] عذاب آتش داشتند.
ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ {4}
اين [عقوبت] براي آن بود كه آنها با خدا و پيامبرش در افتادند و هر كس با خدا درافتد [بداند كه] خدا سخت‏كيفر است.
مَا قَطَعْتُم مِّن لِّينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوهَا قَائِمَةً عَلَى أُصُولِهَا فَبِإِذْنِ اللَّهِ وَلِيُخْزِيَ الْفَاسِقِينَ {5}
آنچه درخت‏خرما بريديد يا آنها را [دست نخورده] بر ريشه‏هايشان بر جاي نهاديد به فرمان خدا بود تا نافرمانان را خوار گرداند.
وَمَا أَفَاء اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْهُمْ فَمَا أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَلَا رِكَابٍ وَلَكِنَّ اللَّهَ يُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلَى مَن يَشَاء وَاللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ {6}
و آنچه را خدا از آنان به رسم غنيمت عايد پيامبر خود گردانيد [شما براي تصاحب آن] اسب يا شتري بر آن نتاختيد ولي خدا فرستادگانش را بر هر كه بخواهد چيره مي‏گرداند و خدا بر هر كاري تواناست.
مَّا أَفَاء اللَّهُ عَلَى رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُرَى فَلِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ وَلِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ كَيْ لَا يَكُونَ دُولَةً بَيْنَ الْأَغْنِيَاء مِنكُمْ وَمَا آتَاكُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَمَا نَهَاكُمْ عَنْهُ فَانتَهُوا وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ {7}
آنچه خدا از [دارايي] ساكنان آن قريه‏ها عايد پيامبرش گردانيد از آن خدا و از آن پيامبر [او] و متعلق به خويشاوندان نزديك [وي] و يتيمان و بينوايان و درراه‏ماندگان است تا ميان توانگران شما دست به دست نگردد و آنچه را فرستاده [او] به شما داد آن را بگيريد و از آنچه شما را باز داشت بازايستيد و از خدا پروا بداريد كه خدا سخت‏كيفر است.
لِلْفُقَرَاء الْمُهَاجِرِينَ الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِن دِيارِهِمْ وَأَمْوَالِهِمْ يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا وَيَنصُرُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُوْلَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ {8}
[اين غنايم نخست] اختصاص به بينوايان مهاجري دارد كه از ديارشان و اموالشان رانده شدند خواستار فضل خدا و خشنودي [او] مي‏باشند و خدا و پيامبرش را ياري مي‏كنند اينان همان مردم درست كردارند.
وَالَّذِينَ تَبَوَّؤُوا الدَّارَ وَالْإِيمَانَ مِن قَبْلِهِمْ يُحِبُّونَ مَنْ هَاجَرَ إِلَيْهِمْ وَلَا يَجِدُونَ فِي صُدُورِهِمْ حَاجَةً مِّمَّا أُوتُوا وَيُؤْثِرُونَ عَلَى أَنفُسِهِمْ وَلَوْ كَانَ بِهِمْ خَصَاصَةٌ وَمَن يُوقَ شُحَّ نَفْسِهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ {9}
و [نيز] كساني كه قبل از [مهاجران] در [مدينه] جاي گرفته و ايمان آورده‏اند هر كس را كه به سوي آنان كوچ كرده دوست دارند و نسبت به آنچه به ايشان داده شده است در دلهايشان حسدي نمي‏يابند و هر چند در خودشان احتياجي [مبرم] باشد آنها را بر خودشان مقدم مي‏دارند و هر كس از خست نفس خود مصون ماند ايشانند كه رستگارانند.
وَالَّذِينَ جَاؤُوا مِن بَعْدِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا اغْفِرْ لَنَا وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ وَلَا تَجْعَلْ فِي قُلُوبِنَا غِلًّا لِّلَّذِينَ آمَنُوا رَبَّنَا إِنَّكَ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ {10}
و [نيز] كساني كه بعد از آنان [=مهاجران و انصار] آمده‏اند [و] مي‏گويند پروردگارا بر ما و بر آن برادرانمان كه در ايمان آوردن بر ما پيشي گرفتند ببخشاي و در دلهايمان نسبت به كساني كه ايمان آورده‏اند [هيچ گونه] كينه‏اي مگذار پروردگارا راستي كه تو رئوف و مهرباني.
أَلَمْ تَر إِلَى الَّذِينَ نَافَقُوا يَقُولُونَ لِإِخْوَانِهِمُ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَئِنْ أُخْرِجْتُمْ لَنَخْرُجَنَّ مَعَكُمْ وَلَا نُطِيعُ فِيكُمْ أَحَدًا أَبَدًا وَإِن قُوتِلْتُمْ لَنَنصُرَنَّكُمْ وَاللَّهُ يَشْهَدُ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ {11}
مگر كساني را كه به نفاق برخاستند نديدي كه به برادران اهل كتاب خود كه از در كفر درآمده بودند مي‏گفتند اگر اخراج شديد حتما با شما بيرون خواهيم آمد و بر عليه شما هرگز از كسي فرمان نخواهيم برد و اگر با شما جنگيدند حتما شما را ياري خواهيم كرد و خدا گواهي مي‏دهد كه قطعا آنان دروغگويانند.
لَئِنْ أُخْرِجُوا لَا يَخْرُجُونَ مَعَهُمْ وَلَئِن قُوتِلُوا لَا يَنصُرُونَهُمْ وَلَئِن نَّصَرُوهُمْ لَيُوَلُّنَّ الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يُنصَرُونَ {12}

اگر [يهود] اخراج شوند آنها با ايشان بيرون نخواهند رفت و اگر با آنان جنگيده شود [منافقان] آنها را ياري نخواهند كرد و اگر ياريشان كنند حتما [در جنگ] پشت‏خواهند كرد و [ديگر] ياري نيابند.
لَأَنتُمْ أَشَدُّ رَهْبَةً فِي صُدُورِهِم مِّنَ اللَّهِ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَفْقَهُونَ {13}
شما قطعا در دلهاي آنان بيش از خدا مايه هراسيد چرا كه آنان مردماني‏اند كه نمي‏فهمند.
لَا يُقَاتِلُونَكُمْ جَمِيعًا إِلَّا فِي قُرًى مُّحَصَّنَةٍ أَوْ مِن وَرَاء جُدُرٍ بَأْسُهُمْ بَيْنَهُمْ شَدِيدٌ تَحْسَبُهُمْ جَمِيعًا وَقُلُوبُهُمْ شَتَّى ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَوْمٌ لَّا يَعْقِلُونَ {14}
[آنان به صورت] دسته جمعي جز در قريه‏هايي كه داراي استحكاماتند يا از پشت ديوارها با شما نخواهند جنگيد جنگشان ميان خودشان سخت است آنان را متحد مي‏پنداري و[لي] دلهايشان پراكنده است زيرا آنان مردماني‏اند كه نمي‏انديشند.
كَمَثَلِ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ قَرِيبًا ذَاقُوا وَبَالَ أَمْرِهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ {15}
درست مانند همان كساني كه اخيرا [در واقعه بدر] سزاي كار [بد] خود را چشيدند و آنان را عذاب دردناكي خواهد بود.
كَمَثَلِ الشَّيْطَانِ إِذْ قَالَ لِلْإِنسَانِ اكْفُرْ فَلَمَّا كَفَرَ قَالَ إِنِّي بَرِيءٌ مِّنكَ إِنِّي أَخَافُ اللَّهَ رَبَّ الْعَالَمِينَ {16}
چون حكايت‏شيطان كه به انسان گفت كافر شو و چون [وي] كافر شد گفت من از تو بيزارم زيرا من از خدا پروردگار جهانيان مي‏ترسم.
فَكَانَ عَاقِبَتَهُمَا أَنَّهُمَا فِي النَّارِ خَالِدَيْنِ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاء الظَّالِمِينَ {17}
و فرجام هردوشان آن است كه هر دو در آتش جاويد مي‏مانند و سزاي ستمگران اين است.
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَلْتَنظُرْ نَفْسٌ مَّا قَدَّمَتْ لِغَدٍ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ {18}
اي كساني كه ايمان آورده‏ايد از خدا پروا داريد و هر كسي بايد بنگرد كه براي فردا[ي خود] از پيش چه فرستاده است و [باز] از خدا بترسيد در حقيقت‏خدا به آنچه مي‏كنيد آگاه است.
وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ {19}
و چون كساني مباشيد كه خدا را فراموش كردند و او [نيز] آنان را دچار خودفراموشي كرد آنان همان نافرمانانند.
لَا يَسْتَوِي أَصْحَابُ النَّارِ وَأَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمُ الْفَائِزُونَ {20}
دوزخيان با بهشتيان يكسان نيستند بهشتيانند كه كاميابانند.
لَوْ أَنزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَّرَأَيْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْيَةِ اللَّهِ وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَفَكَّرُونَ {21}
اگر اين قرآن را بر كوهي فرومي‏فرستاديم يقينا آن [كوه] را از بيم خدا فروتن [و] از هم ‏پاشيده مي‏ديدي و اين مثل‌ها را براي مردم مي‏زنيم باشد كه آنان بينديشند.
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ عَالِمُ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ هُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ {22}
اوست‏خدايي كه غير از او معبودي نيست داننده غيب و آشكار است اوست رحمتگر مهربان.
هُوَ اللَّهُ الَّذِي لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ السَّلَامُ الْمُؤْمِنُ الْمُهَيْمِنُ الْعَزِيزُ الْجَبَّارُ الْمُتَكَبِّرُ سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يُشْرِكُونَ {23}
اوست‏خدايي كه جز او معبودي نيست همان فرمانرواي پاك سلامت[بخش و] مؤمن [به حقيقت‏حقه خود كه] نگهبان عزيز جبار [و] متكبر [است] پاك است‏خدا از آنچه [با او] شريك مي‏گردانند.
هُوَ اللَّهُ الْخَالِقُ الْبَارِئُ الْمُصَوِّرُ لَهُ الْأَسْمَاء الْحُسْنَى يُسَبِّحُ لَهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ {24}
اوست‏خداي خالق نوساز صورتگر [كه] بهترين نامها [و صفات] از آن اوست آنچه در آسمانها و زمين است [جمله] تسبيح او مي‏گويند و او عزيز حكيم است.

ترتیل صوره �شر با صدای استاد پرهیزگار

ترتیل سوره حشر با صدای استاد پرهیزگار

دریافت ترتیل سوره حشر در قالب WMA (مناسب ویندوز) حجم: 998 کیلو بایت