بازتاب مقاله کپی شده ابتکار در سایت نشریه نیچر

مطلب نیچر درباره مقاله خانم ابتکار

مطلب نیچر درباره مقاله خانم ابتکار

چند روز پس از انعکاس مقاله کپی شده خانم ابتکار (به ارسال قبلی رجوع کنید)، در سایت نشریه معتبر نیچر، خبری انحصاراً درباره مقاله خانم ابتکار چاپ شد. پس از مدت کوتاهی، ترجمه این مقاله در سایت استادان علیه تقلب انتشار یافت که عین آن را برایتان نقل می‌کنم (با کمی تغییر برای بهبود ترجمه):

مقاله ایرانی بنظر آشنا می آید!
یک مقاله تلخیصی نوشته معصومه ابتکار- معاون سابق رییس جمهوری ایران و یک ایمونولوژیست در دانشگاه تربیت مدرس تهران – پس از آنکه مورد اتهام کپی برداری قرار گرفت از یک مجله ایرانی حذف خواهد شد.
این مقاله زمانی مورد توجه قرار گرفت که مجله نیچر (طبیعت)‌ گزارشی درباره سایت اطلاع رسانی دجا وو (یادم اومد) که به انتشار نام مقاله های مظنون به کپی برداری می پردازد در مرکز پزشکی دانشگاه ساوت وسترن تگزاس در شهر دالاس منتشر کرد. تیم هارولد گارنر – مسوول وب سایت – متوجه شدند تعداد زیادی از این مقاله ها در مجله‌ها و وبلاگ‌های فارسی منتشر شده‌اند.
چیزی که باعث توجه به ایرانیان شد یک مقاله درباره آلودگی هوا و سیتوکین بود که در سال 2006 در مجله ایرانی آلرژی آسما و ایمونولوژی منتشر شده بود (م. ابتکار Iran. J. Allergy Asthma Immunol. 5, 47–56; 2006). وبدسایت مذکور اعلام کرد که 85 درصد این مقاله از 5 مقاله دیگر – هر کدام 5 تا 30 درصد – نوشته سایر پژوهشگران گرفته شده است.
خانم ابتکار – که سخنگوی دانشجویان مسوول گروگانگیری 52 آمریکایی در سفارت آمریکا در تهران از 1979 تا 1981 بود – تنها مولف مقاله مذکور بود. او در سال 1997 به معاونت رییس جمهوری آقای خاتمی رسید و در سال 2007 منتخب مردم تهران در شورای شهر تهران شد.
خانم ابتکار به ایمیل‌های مجله نیچر پاسخ نداده‌اند و در دسترس نمی‌باشند. اما ایشان در یک پاسخ کتبی به وبسایت دجاوو که در وبلاگ شخصی ایشان موجود است اذعان کرده‌اند که برخی از پاراگراف‌ها بدون ذکر ماخذ مورد استفاده قرار گرفته‌اند که خطایی آشکار است. ایشان دانشجوی دستیارشان را مسئول این اشتباه دانسته‌اند. ایشان در ادامه گفته‌اند: من برای خطاهایم پوزش می طلبم و در آینده در تهیه مقالات و گزارش‌هایم دقت بیشتری خواهم کرد. ایشان ادامه داده‌اند که وب سایت مذکور در محکوم کردن افراد و مخدوش کردن آبروی ایشان زیاده‌روی کرده است.
یان مودوی – یک تاکسوکولوژیست در کینگز کالج لندن که مولف یکی از مقاله‌های بکار رفته در تهیه مقاله خانم ابتکار است – با این جواب راضی نشده است. او می گوید:‌ مقاله یک چهل تکه واقعی از کار دیگران است؛ کلمه به کلمه و تکه به تکه.
محمد اسلامی سردبیر the Iranian Journal of Allergy, Asthma and Immunology، به نیچر اطمینان داده است که مقاله مذکور حذف خواهد شد و ژورنال مذکور در سرمقاله ای بر سیاستش در برابر کپی برداری تاکید خواهد کرد.

نشریه اصلاح طلب شهروند هم که هفته قبل به یک نمونه بسیار واضح از کپی مقاله پرداخته بود، این بار نیز مطلبی در این باره و ترجمه خبر نشریه نیچر را نیز به چاپ رساند. امیدوارم که این کار صرفاً به خاطر مخالفت با موضع‌گیری‌های سیاسی اوائل انقلاب خانم ابتکار نباشد. شاید اگر خانم ابتکار همه‌ی سوابقش اصلاح طلبانه! بود، شهروند طبق معمول قضیه را ماست‌مالی می‌کرد.

سرقت علمی معصومه ابتکار، توسط یک نرم‌افزار تشخیص تقلب، کشف شد!

به دنیای علم خوش آمدید!

به دنیای علم خوش آمدید!

مجله علمی نیچر امروز مقاله‌ای با عنوان «کپی کردن کامل یک مقاله توسط نرم‌افزار شناسایی شد» منتشر نمود. این مقاله در مورد کاربرد نرم‌افزاری به نام دژاوو برای تشخصی سرقت ادبی / علمی است که با استفاده از پایگاه داده‌هایی شامل 75000 مقاله به جستجوی مقالاتی می‌گردد که از کپی مقالات اصلی ایجاد شده‌اند. در سایت این نرم‌افزار، می‌توانید در میان مقالات مشکوک به جستجو بپردازید.
نکته جالب اینجاست که در بین این مقالات، تعدادی مقاله از ایرانی‌ها هم به چشم می‌خورد و در این میان، خانم معصومه ابتکار، از چهره‌های معروف اصلاح طلب و معاون آقای خاتمی و رئیس وقت سازمان محیط زیست و عضو شورای شهر تهران! هم در میان کپی کنندگان مقالات قرار دارد! این گزارش در سایت خبری الف هم بازتاب یافته است.
من سعی کردم چکیده این دو مقاله را مقایسه کنم. این نتیجه مقایسه بنده است. بخش‌های قرمز متفاوت، و بخش صورتی، متن یکسان است.

کپی از این واض�‌تر؟!

کپی از این واضح‌تر؟!

واقعاً جای تاسف دارد! حتی به خودش زحمت نداده یک چکیده جدید برای مقاله بنویسد!

اگر باور ندارید، می‌توانید به این دو پیوند مراجعه نمایید و خود مقایسه کنید!

توضیح خانم ابتکار را هم بخوانید:

راستی دو سه روز پیش مطلبی در مورد یکی از مقالاتم  بدستم رسید که توضیحات لازم را برای پایگاه مربوطه هم فرستادم. در سال 2005 مقاله ای را با یکی از دانشجویانم کار کرده بودم که حدود 35 منبع داشت. البته 5 منبع آن بیشتر مورد استفاده قرار گرفته و همه منابع نیز در بخش منابع و ماخذ آن آمده بود. اما ظاهرا درج چند ماخذ در آن جا افتاده و من متوجه نشده بودم. روشن است که  این اتفاق با توجه به تعداد قابل توجهی رفرنس که در انتهای مقاله آمده عمدی نبوده است.

اگر مقاله کار مشترک با دانشجویش بوده، چرا اسمش در مقاله نیامده؟! این کپی واضح چه ربطی به توجیه بالا دارد؟ دم خروس را باور کنیم یا قسمت را؟!

ت�صیل در م�ضر خانم ابتكار افتخار بزرگی است!

تحصیل در محضر خانم ابتكار افتخار بزرگی است!

باز آمدم!

پس از مدت‌ها دوری از نوشتن، باز هم وبلاگم را به راه انداختم. هر چند فکر می‌کنم دوری‌ام از نوشتن، نه تنها علاقه‎‌ام را به خواندن و خوانده شدن کم نکرده، بلکه فرصتی که برای مطالعه به خود داده‌ام، مرا به سوی بهتر نوشتن رهنمون ساخته است. امیدوارم این بار پخته‌تر و سنجیده‌تر بنویسم و حق را در گفتار و نوشتارم رعایت کنم.

خدایا به امید تو!